|
درآمدي بر خطوط قرمز در رقابتهاي سياسي
چکيده
اگرچه توجه به رکن مردم سالاري به مثابه
يکي از راهکارهاي تضمين امنيت پايدار در جوامع امروزي
مطرح ميباشد، اما اين واقعيت که بروز رقابتهاي لجام
گسيخته ميتواند مبنايي براي بروز ناامني باشد، منجر شده
تا پرسش از خطوط قرمز در رقابتهاي سياسي به يک سؤال محوري
بر مطالعات سياسي و امنيتي تبديل گردد.
مؤلف در اثر حاضر به اين پرسش با رويکردي
بومي پرداخته و تلاش نموده تا با طراحي يک چارچوب نظري
جديد، به تحليل و فهم خطوط قرمز در جمهوري اسلامي نايل
آيد. براي اين منظور نخست به نسبت سنجي رقابت و امنيت همت
گمارده و با تحليل و شناسايي مقدمات ذاتي امنيت و رقابت
سياسي، الگوي اجتماع بين اين دو را ارايه داده است. در
ادامه خطوط قرمز را با پنج ويژگي معرّفي نموده است:
1. خطوط قرمز از جنس قانون هستند.
2. خطوط قرمز عام و فراگير هستند.
3. خطوط قرمز حداقلي هستند.
4. خطوط قرمز حساسيتزا هستند.
5. خطوط قرمز جنبه سلبي تا ايجابي دارند.
براين اساس تاريخ تحولات در جمهوري اسلامي
ايران بازخواني شده و خطوط قرمز استخراج و بصورت مصداقي
معرفي شدهاند.
در پايان آسيبشناسي الگوي رقابت سياسي در
جمهوري اسلامي ايران و راهکارهاي پيشنهادي مؤلف آمده است.
کليد واژه: رقابت سياسي، دموکراسي، امنيت،
خطوط قرمز، جمهوري اسلامي، امام خميني (ره).
|
فهرست مطالب |
|
|
مقدمه دبير علمي |
15 |
|
مقدمه مؤلف |
31 |
|
فصل اول
تحليل محتواي خطوط قرمز |
|
|
کليات |
43 |
|
الف. نسبتسنجي رقابت سياسي و
خطوط قرمز |
45 |
|
ب. تحليل تاريخي دو دهه حيات
جمهوري اسلامي ايران |
54 |
|
نتيجهگيري |
87 |
|
پينوشتها |
97 |
|
فصل دوم
رقابت و امنيت: مباحث نظري |
|
|
کليات |
105 |
|
الف. چيستي خطوط قرمز |
108 |
|
ب. چيستي رقابت سياسي |
137 |
|
ج. اصول بنيادين نظام جمهوري
ايران |
160 |
|
نتيجهگيري |
184 |
|
پينوشتها |
188 |
|
فصل سوم
آسيبها و راهکارها: تبيين
ديدگاه انديشهگران
و کوشندگان سياسي |
|
|
کليات |
205 |
|
اول. آسيبشناسي بازيگران |
209 |
|
دوم. آسيبشناسي اصول رفتاري |
241 |
|
سوم. آسيبشناسي فضاي رقابت |
250 |
|
چهارم. آسيبشناسي بينشها |
257 |
|
پنجم. آسيبشناسي ساختاري |
263 |
|
ب. راهکارها |
268 |
|
اول. رويکرد ساختگرا |
269 |
|
دوم. رويکرد رفتارگرا |
272 |
|
نتيجهگيري |
277 |
|
پينوشتها |
283 |
|
فصل چهارم
سازوکارها: دستورکاري براي
ايمن ساختن
فضاي رقابت سياسي |
|
|
کليات |
297 |
|
الف. سازوکار گفتماني |
300 |
|
ب. سازوکار ساختاري |
308 |
|
ج. سازوکار رفتاري |
347 |
|
نتيجهگيري |
376 |
|
پينوشتها |
380 |
|
